ส่งข่าวติดต่อกันบ้างซิ….?

กุมภาพันธ์ 10, 2009 โดย หน่อย

เรียนสมาชิก….(ชมรมยุทธศาสตร์ทุกท่าน)

   ทำไมเงียบหายกันไปเลยไม่มีการส่งข่าวถึงกันบ้างเลย  ….(เหงาจัง)  ทุกท่านเป็นยังไงกันบ้าง อย่าลืมนะงานอ.วิชุกรณ์  อ.สิริณาท่านให้ส่งก่อ  14-กุมภาพันธ์-2552   นะ  (ขอให้ทุกคนจงมีความสุข/สมหวังในวันแห่งความรัก)  

                         ส่งความรักและความคิดถึงมาให้ทุกคนด้วย

นัดทำบุญวัดตาลเจ็ดช่อ

พฤศจิกายน 13, 2008 โดย วีระยุทธ

ขอเชิญชาวยุทธศาสตร์การพัฒนา รุ่น 2/2550 พบกันที่วัดตาลเจ็ดช่อ อ.เมือง จ.อ่างทอง พบกันวันที่ 16 พฤศจิกายน 2551 เวลา 09.00 น. เพื่อร่วมกิจกรรมต่างๆ ที่ ดร.ดุษฎี กำหนดและเลี้ยงอาหารกลางวันเด็กนักเรียน แล้วพบกันนะครับ ทุกๆท่านเลย

สอบประมวลความรู้

สิงหาคม 5, 2008 โดย วีระยุทธ

การสอบประมวลความรู้ ในรายวิชาของ ดร.เกษม ใครสอบผ่านบ้าง ยกมือขึ้น

กรกฎาคม 16, 2008 โดย ชลธชา

 

ในเวลา – คุณค่าชีวิต>>> ว.วชิรเมธี

null

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับความโลภ
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับการหาเงิน
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับความแค้น
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับความริษยา
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับความหลังอันหดหู่
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับความรัก
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับกามารมณ์
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับการทำธุรกิจ
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับการบ้าอำนาจ
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับเกียรติยศ
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับอุดมการณ์
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับสุรายาเสพติด
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

คนบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตให้หมดไปกับอบายมุข
โดยลืมไปว่า ตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร

มีคนไม่กี่คน !
ที่ตระหนักรู้ว่า แท้ที่จริงนั้นเรามีเวลาอยู่ในโลกเพียงน้อยนิด, เราเกิดมาทำไม, และเราจะใช้ชีวิตอย่างไรให้เกิดประโยชน์สูงสุดในช่วงเวลาอันแสนสั้นนั้น ?

โดย……..ว.วชิรเมธี
๕ พฤษภาคม ๒๕๕๑

 

“จากลา” (คุณค่าที่ซ่อนอยู่ในความสูญเสีย)

กรกฎาคม 14, 2008 โดย ชลธชา

null

             “การรู้จักเรียนรู้คุณค่าของการจากลา

       ทั้งในแง่ของการจากเป็นเพราะต้องพลัดพราก

                   และจากตายเพราะความสูญเสีย

                       ถือว่าเป็นสิ่งที่เราต้องใส่ใจ

                       ที่จะทำความเข้าใจอยู่บ่อยๆ

        เมื่อวันหนึ่งที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปและไม่ได้ดั่งหวัง

        เราย่อมพร้อมที่จะยอมรับด้วยใจที่เป็นกลาง

        และพร้อมที่จะทำความรู้จักกับสิ่งใหม่ๆ

             ที่จะเกิดตามมาได้อย่างลงตัว            (  ชุติปัญโญ   )

 

                     เปิดหน้าต่างให้ใจบ้างก็ดี

  “  บ้าน  คือชีวิตที่ออกแบบมาโดยเรา

        มิควรเป็นบ้านที่อยู่แล้วแคบลง

        หรืออุดอู้เพราะกักเก็บอารมณ์

              ไว้ในใจมากจนเกินไป

    แต่ควรเป็นชีวิตที่มีหน้าต่างแห่งใจ

            ที่พร้อมจะรับความเย็น

  เพื่อทำให้ใจได้ชุ่มเย็น    (  ชุติปัญโญ  )

        

         “ความรักเป็นสิ่งที่มีค่า  แต่สิ่งที่มีค่ามากกว่าความรักนั้นมีอยู่”

    จงเรียนรู้ที่จะต่อยอดความรัก  ให้มีค่าที่มากกว่าเดิม

แล้วความรักจะช่วยประคองเราและคนที่เรารัก  พร้อมกับโอบอุ้มโลกใบนี้

ให้ก้าวไปสู่วิถีที่สงบร่มเย็นร่วมกันตลอดไป                                    (  ชุติปัญโญ  )

มุมมอง

กรกฎาคม 11, 2008 โดย ชลธชา

                                         ความเหงาเป็นเพื่อนแท้

อ่อนแอเป็นเพื่อนเก่า

ความเงียบก็เพื่อนเรา

ใจบางเบาคือเพื่อนตาย

เขียนโดย รวบรวมมา

Sunday, 03 February 2008

 

 

 

 

 

กาลเวลาที่พ้นผ่าน

กรกฎาคม 9, 2008 โดย พระมหาบัญยงค์

ถึงชาวยุทธศาสตร์ ทุกท่าน

การสอบของภาคซัมเมอร์ได้ผ่านไปแล้วอีกเทอม เราได้เดินทางเข้าใกล้กาลเวลาในช่วงที่สำคัญแล้ว ขอให้เตรียมตัวและใจกันให้พร้อมเพื่อเทอมใหม่นี้ เราคงจะมีเวลาที่จะอยู่ด้วยกันในห้องเรียนอีกเพียงเทอมเดียวแล้วหลังจากนั้นก็จะแยกย้ายกันไปตามความฝันและเส้นทางของตนเอง  ขอให้นักศึกษาจง จง จง รักษา  รักษา รักษา ช่วงเวลาที่สำคัญนี้ไว้สร้างสรรค์สิ่งดีๆ แก่กัน  เพื่อวันเวลาที่แสนดีจะอยู่ในความทรงจำของพวกเราตลอดไป จะได้ระลึกถึงสิ่งนี้ ไม่ว่าจะจากกันไปไกลแสนไกลเราชาวยุทธศาสตร์จะไม่ลืมกัน เชื่อเถิดว่า สัมมาทิฎฐิ จะทำให้ชีวิตของท่านพบกับความเจริญ  และอย่าได้พยายามนำเอาความรู้ที่ได้นี้ไปเพื่อการข่มคนที่ด้อยกว่าเป็นเด็ดขาดเพราะมันจะทำให้ตัวท่านหมดคุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์ลงไป จงนำความรู้นี้ไปรังสรรค์สังคมให้น่าอยู่ อย่าลืมว่าเกียรติของตนเอง และสถาบันการศึกษาอยู่ที่เราร่วมกันสร้าง  ไม่มีอะไรแล้วขอให้เรียนเทอมใหม่กันด้วยความสุข

                                                                                                      พระมหาบัญยงค์

กลอน

กรกฎาคม 8, 2008 โดย ชลธชา

อยากให้เธออยู่ตรงนี้
เป็นเพื่อนที่แสนดีข้าง ๆ ฉัน
มีความรู้สึกดี ๆ มาแบ่งปัน
เป็นกำลังใจให้กันและกันตลอดไป

 

เขียนโดย รวบรวมมา    

Friday, 08 February 2008 

 

ไม่มีมิตรภาพใด-ใด
ที่จะคงไว้ได้นานเท่าความเป็นเพื่อน
จะเนิ่นนานเพียงใดก็ไม่ถูกลบเลือน
ความเป็นเพื่อนนั้นคงอยู่ตลอดไป
จึงอยากบอกเธอให้รู้ไว้
ความรักที่เธอได้มอบให้กับฉัน
ช่วยเปลี่ยนได้ไหม…เป็นความผูกพัน
ความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน…ตลอดไป

คติธรรม

กรกฎาคม 7, 2008 โดย ชลธชา

สอนใจ

 

คติธรรมคำกลอนสอนใจ

พระครูภาวนานุศาสก์
เจ้าอาวาส วัดไทรงามธรรมธราราม
ตำบลดอนมะสังข์ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี

๑. สติปัฏฐานสี่ดีที่หนึ่งอย่าพึงว่าน้อย
ดีกว่าร้อยภาษิตปริศนา
เหมือนเกลือดีมีนิดหน่อยน้อยราคา
ยังมีค่ากว่าน้ำเค็มเต็มทะเล

๒. นั่งไม่รู้ไม่ชี้ดีนักรู้จักใช้
คิดอะไรวางทิ้งนั่งนิ่งเฉย
ตัดเรื่องเปลื้องทุกข์สุขเสบย
ยกมือให้เคยลองดูจะรู้ดี

๓. มีเงินทองพวกพี่น้องปองประจบ
มีเพื่อนคบนับร้อยคอยส่งเสริม
ยามเราจนต้นทรัพย์กลับซ้ำเติม
ลืมคำเดิมที่เราช่วยด้วยวาที

๔. อันมนุษย์สุดจะเชื่อมันเหลือปด
พูดสบถสาบานไม่ขัดสน
เชื่อกันนักก็ไม่ได้ใจของคน
ปากเป็นผลใจเป็นพาลเหนือมารยา

๕. อันโบราณพาทีไว้ดีมาก
โคไม่อยากกินหญ้าอย่าเคี่ยวเข็ญ
ไปฝืนใจของเขาเราลำเค็ญ
คราวจำเป็นก็ต้องปล่อยไปตามกาล

๖. เป็นคนซื่อนับถือพระมานะอด
ไม่โป้ปดกลัวความผิดคิดถึงศีล
ไม่แส่หาความชั่วกลัวมลทิน
เพราะผิดศีลแล้วจะนำสู่อบาย

๗. ทางโลกีย์นั้นกว้างกว่าทางหลวง
ถ้าหลงลวงไปนักไกลมรรคผล
มัวรักรักชังชังเฝ้ากังวล
สำคัญตนว่าเป็นสุข ทุกข์แทบตาย

๘. อันคนเราอยากจะเห็นคนทำดี
แต่ถ้าเด่นขึ้นทุกทีเขาหมั่นไส้
จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย
ไม่มีใครอยากเห็นเราเด่นเกิน

๙. อันคนเรารู้ดีบุหรี่เหล้า
นำโรคเข้าร่างกายตายผ่อนส่ง
เหตุไฉนจึงไม่ลืมดื่มกันลง
หรือว่าปลงแล้วร่างกายตายช่างมัน

๑๐. อันมนุษย์ไม่สิ้นสุดเพราะความอยาก
จะทุกข์ยากโหยหิวเพราะชิวหา
จงรู้จักประมาณกาลเวลา
อย่าหลงบ้าตามรสจะหมดทุน

๑๑. อันคนชั่วคนพาลสันดานหยาบ
ไม่เคยรับศีลไม่มีดีแต่ผลาญ
ใช้ความรู้ในทางชั่วตัวสามานย์
วิปัสสนาซาตานเที่ยวหลอนปลิ้นปล้อนคน

๑๒. ทำรู้มากฉลาดมากยากจะแก้
สันดานพาลแท้แก้อย่างไรไม่เป็นผล
เข้าสังคมธรรมะก็เหลวเละไม่น่าใคร่คล้ายกับโคลน
คอยปะปนคนพวกนี้มีมากมาย

๑๓. เงินไม่มีรอหมอนั่งคอตก
มือทาบอกเซซวนทวนสังขาร
ญาติไม่มายาไม่พอทรมาน
โรครุกรานนอนดิ้นจนสิ้นใจ

๑๔. อันสตรีควรรักษาซึ่งจารีต
ชุดวันพีช-ทูพีชอย่ามุ่งหมาย
ไปอวดส่วนโค้งเว้าเย้ายั่วชาย
เรื่องเสียหายมิใช่ดีที่ไหนเลย

๑๕. เรื่องเต้นรำอารยธรรมตะวันตก
หาเรื่องกกพรอดกันนั้นเฉยๆ
หญิงสาวไทยสมัยก่อนเขาไม่เคย
ขอเฉลยบัดนี้นั้นมีจริง

๑๖. จงเตือนตนของตนให้พ้นผิด
ตนเตือนจิตตนได้ใครจะเหมือน
ตนเตือนตนไม่ได้ใครจะเตือน
ทำแชเชือนใครจะช่วยให้ป่วยการ

๑๗. พระพุทธเจ้าทรงชี้ขุมอริยทรัพย์
ผู้อาภัพไม่ตริตรองมองไม่เห็น
ถ้าชี้แล้วไม่ใคร่ใจโอนเอน
คราวจำเป็นไม่แตะต้องตามมองเตือน

๑๘. โทษของตัวเท่าภูผาปกปิดไว้ไม่ให้ผู้ใดเห็น
โทษของผู้อื่นเท่าเมล็ดงายกขึ้นมาติฉินนินทาไม่วายเว้น

ความสุขของชีวีมีได้ทุกเวลา

กรกฎาคม 7, 2008 โดย ชลธชา

        ” เวลาที่พัดพาสิ่งต่างๆ เข้ามาในชีวิต

มิใช่สิ่งที่เราต้องหวาดกลัว

แต่ควรเป็นโมงยามของความสุขใจ

ที่สามารถรับรู้ถึงรายละเอียดของสิ่งที่ผ่านเข้ามา

แม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะร้ายบ้าง

แต่นั่นก็เป็นอีกโมงยามหนึ่งของกาลเวลา

ที่เข้ามาทดสอบเพื่อทำให้เรา

แข็งแกร่งมากขึ้นกว่าเดิม”       ชุติปัญโญ

 

“หากปล่อยไปในจังหวะที่ควรปล่อย

    การจากลาของสิ่งนั้นๆ

จะไม่นำพาให้รู้สึกว่าเสียดาย

เพราะมันเป็นเหตุผลของปัญญา

     ที่บอกว่าควรปล่อยมันไป

แต่หากยื้อโดยไม่รู้ว่ายับยั้งไว้เพื่ออะไร

การครอบครองสิ่งที่ไม่รู้จักปล่อยให้มันผ่านเลยไป

       ก็จะเป็นสิ่งที่วกกลับมาทิ่มแทง

ตัวเราให้เจ็บช้ำได้ในภายหลัง”       ชุติปัญโญ

 

ความแน่นอน คือความไม่แน่นอน

 ความเที่ยงแท้สิไม่เที่ยงแท้…

    เหมือนชีวิตของเรา

  ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้

     อาจเป็นอย่างที่คิด

หรืออาจไม่เป็นอย่างที่ควร

       ไม่แน่ไม่นอน

  แล้วแต่โชคชะตา

การไม่ประมาทจึงดีที่สุด        จิตรา  ก่อนันทเกียรติ

 

            การใดๆในโลก

ต้องอย่าวางใจและอย่าหวังเกินไป

             ชิวิตก็เช่นกัน

อย่าวางใจและต้องไม่หวังจนเกินไป     จิตรา

 

    คนเรา…แม้จะไม่รู้จักกันมาก่อน

ไม่ใช่ญาติกัน  แต่ถ้าเราดีต่อกันได้

  ก็ขอให้ดีและมีน้ำใจให้กัน

    เสมือนหนึ่งว่าเป็นญาติ

อาจให้คุณแก่เรายิ่งกว่าพี่น้อง     จิตรา

        

                 ความหวังของบางคน

     อาจเป็นเพียงความฝันในฝันที่ไม่มีวันได้มา

                    ฝันไปก็เท่านั้น

แต่วันหนึ่งของบางคนอาจได้สมหวังตามดวงชะตา

ที่บางคนอาจมีได้สมใจโดยไม่เคยคิดหวังไว้เลย

        เพราะอะไรที่เป็นของเรา  ถึงเวลาก็ได้มา

              ที่ ณ เวลานั้นก็คือวันของเรา

                     แต่วันของเรานี้

              อาจสิ้นเพียงชั่ววูบ  หรืออยู่ยืนยาว

ขึ้นอยู่อกับความดีความสามารถของเราและโชคชะตา   จิตรา