” เวลาที่พัดพาสิ่งต่างๆ เข้ามาในชีวิต
มิใช่สิ่งที่เราต้องหวาดกลัว
แต่ควรเป็นโมงยามของความสุขใจ
ที่สามารถรับรู้ถึงรายละเอียดของสิ่งที่ผ่านเข้ามา
แม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะร้ายบ้าง
แต่นั่นก็เป็นอีกโมงยามหนึ่งของกาลเวลา
ที่เข้ามาทดสอบเพื่อทำให้เรา
แข็งแกร่งมากขึ้นกว่าเดิม” ชุติปัญโญ
“หากปล่อยไปในจังหวะที่ควรปล่อย
การจากลาของสิ่งนั้นๆ
จะไม่นำพาให้รู้สึกว่าเสียดาย
เพราะมันเป็นเหตุผลของปัญญา
ที่บอกว่าควรปล่อยมันไป
แต่หากยื้อโดยไม่รู้ว่ายับยั้งไว้เพื่ออะไร
การครอบครองสิ่งที่ไม่รู้จักปล่อยให้มันผ่านเลยไป
ก็จะเป็นสิ่งที่วกกลับมาทิ่มแทง
ตัวเราให้เจ็บช้ำได้ในภายหลัง” ชุติปัญโญ
ความแน่นอน คือความไม่แน่นอน
ความเที่ยงแท้สิไม่เที่ยงแท้…
เหมือนชีวิตของเรา
ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้
อาจเป็นอย่างที่คิด
หรืออาจไม่เป็นอย่างที่ควร
ไม่แน่ไม่นอน
แล้วแต่โชคชะตา
การไม่ประมาทจึงดีที่สุด จิตรา ก่อนันทเกียรติ
การใดๆในโลก
ต้องอย่าวางใจและอย่าหวังเกินไป
ชิวิตก็เช่นกัน
อย่าวางใจและต้องไม่หวังจนเกินไป จิตรา
คนเรา…แม้จะไม่รู้จักกันมาก่อน
ไม่ใช่ญาติกัน แต่ถ้าเราดีต่อกันได้
ก็ขอให้ดีและมีน้ำใจให้กัน
เสมือนหนึ่งว่าเป็นญาติ
อาจให้คุณแก่เรายิ่งกว่าพี่น้อง จิตรา
ความหวังของบางคน
อาจเป็นเพียงความฝันในฝันที่ไม่มีวันได้มา
ฝันไปก็เท่านั้น
แต่วันหนึ่งของบางคนอาจได้สมหวังตามดวงชะตา
ที่บางคนอาจมีได้สมใจโดยไม่เคยคิดหวังไว้เลย
เพราะอะไรที่เป็นของเรา ถึงเวลาก็ได้มา
ที่ ณ เวลานั้นก็คือวันของเรา
แต่วันของเรานี้
อาจสิ้นเพียงชั่ววูบ หรืออยู่ยืนยาว
ขึ้นอยู่อกับความดีความสามารถของเราและโชคชะตา จิตรา
